-NaganoOnna-

สวัสดีค่ะพี่

หนูวนเข้ามาที่นี่บ่อยครั้งแล้วรู้สึกคิดถึง ส่วนใหญ่หนูจะแวะไปบล็อกของพี่มากกว่า เพราะหนูยอมรับว่าไม่กล้ากลับไปอ่านที่ตัวเองเขียนทิ้งไว้ อายสิ้นดี ไม่ค่อยเป็นธรรมชาติเลย เขียนไปได้ไงแว้ะ จนตอนนี้ที่พี่ไม่อยู่หนูก็ไม่รู้จะติดต่อพี่ยังไง เลยอยากมาเขียนทิ้งไว้ หนูเข้าใจว่าพี่ไม่ได้ทิ้งหนูไปไหนหรอก เดี๋ยวพี่ก็กลับมา แต่ในครั้งนี้หนูรู้สึกมันนานเหลือเกิน เป็นใจของหนูเองรึเปล่านะคะ ที่คิดไปเองว่าหนนี้พี่ไม่ได้ติดต่อกลับมานานทีเดียว

 

หนูรู้ว่าพี่ไม่อยากให้หนูกังวลว่าพี่ทำอะไรอยู่ที่ไหน พี่ไปทำงาน พี่อยากให้หนูมีสมาธิจดจ่อกับสอบใหญ่ที่ใกล้เข้ามา  หนูอยากบอกว่าตอนนี้สมาธิหนูกลับมามั่นคงขึ้นเยอะ(กว่าแต่ก่อน) หนูถ้ามีอะไรมารบกวนจิตใจบางครั้งมีสติก็ควบคุมตัวเอง หรือบางครั้งมันก็หายไปเอง ใช้ได้กับการเรียน ส่วนเรื่องอื่นๆหนูก็จะพยายามปรับใช้เหมือนกัน หนูก็ไม่อยากพลาดบ่อยๆ

 

พี่ หนูคิดถึงพี่

 

อยากโทรไปถามญาติของพี่ดื้อๆเหมือนกันว่าพี่เป็นยังไงบ้างคะ แต่ก็ไม่อยากรบกวน หนูเห็นทุกคนยุ่งๆ มีงาน มีหน้าที่ของตัวเอง หนูเองก็มีหน้าที่ของตัวเองเหมือนกัน แต่หนูก็คิดถึง

 

เรื่องราวที่ผ่านไปหนูก็รู้สึก ... แต่ก็อยากจะผ่านไป หนูต้องก้าวต่อไปเท่านั้นถ้าอยากจะเดินต่อ เดินต่อไปให้ถึงพี่

 

เอาเป็นว่า ... หนูมาเขียนที่นี่เพราะหนูคิดถึงพี่นะคะ อยากให้พี่ได้เห็นว่าหนูรู้สึกอย่างไรบ้าง หนูเองก็ไม่เก่งด้านแสดงออกจริงๆ

 

ในช่วงนี้หนูชอบเพลงของวง"Singular"มากเลย ฟังแล้วหนูรู้สึกสงบแล้วก็คิดถึงพี่มากๆ  เพลงที่เอามาลงชื่อ 24.7 (ทเวนตี้โฟร์ เซเว่น มะช่ายเซเว่น อีเลเว่นน้อ)ความหมายของชื่อเพลงหมายถึง วันเจ็ดวัน ทุกๆวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง แล้วในแต่ละนาที วินาที หลายคนจะคิดถึงใครสักคนหนึ่งอยู่เสมอ

เหมือนหนูเลยอ่ะ! ลองฟังนะคะ แบ่งความรู้สึกดีๆให้กันเพื่อรอสักวันจะมาเจอกัน(ยิ้ม)

 

หนูคิดถึงพี่ค่ะ